Nu waren er in eigen land vorig jaar natuurlijk enorme koerswinsten te behalen met het handelen in aandelen van bijvoorbeeld ING en
Aegon. Naar mijn mening zit het potentiële herstel ruimschoots in de koersen van financiële instellingen verwerkt.
De beurskoersen zijn immers niets anders dan een weerspiegeling van de netto contante waarde van de verwachte toekomstige winsten. Die blijven de komende tijd onder druk staan. Daarom lijkt het me verstandig oog te hebben voor de maatregelen waarmee hun verdienmodel te maken zal krijgen.
Financiële instellingen verdienen nu gemakkelijk geld dankzij de minimale
euribor tarieven. Nog steeds hebben zij echter over bijna de hele linie maar weinig
eigen vermogen. Het Bazels Comité heeft eind december vorig jaar al plannen ontvouwd voor aanscherping van het kapitaalraamwerk voor banken. Ook president Wellink van De Nederlandsche Bank heb ik al horen zeggen dat het
eigen vermogen omhoog moet, desnoods meer en eerder in Nederland dan elders.
Het Bazels Comité geeft aan dat maatregelen pas, maar uiterlijk eind 2012, zullen worden ingevoerd als het economische herstel verzekerd is.
Ook op het World Economic Forum in Davos is uitgebreid over de banken gesproken. Niet alleen over de bank gisteren en haar verantwoordelijkheid in de crisis en de bank van vandaag, maar vooral over de bank van morgen. Daar werd al de conclusie getrokken dat er financiële regelgeving moet komen om herhaling van de huidige crisis te voorkomen.
Bestuurders van de G7 hebben daar een schepje bovenop gedaan door te stellen dat banken hun bijdrage moeten leveren aan de kosten die gemaakt zijn en worden voor het oplossen van de financiële crisis.
Obama maakte al eerder plannen bekend om te voorkomen dat de belastingbetaler ooit nog moet opdraaien voor de verliezen van systeembanken. ‘Too big to fail’ is een term die hij niet meer wil horen. Zijn plan heeft in Europa inmiddels veel gehoor gevonden.
De definitieve invulling van allerhande aangekondigde maatregelen zal nog wel even op zich laten wachten, maar één ding is zeker; de bank van morgen zal er anders, lees: kleiner, uit komen te zien. Linksom of rechtsom zal er meer bufferkapitaal moeten worden aangehouden en de touwtjes zullen door raden van commissarissen en toezichthouders strakker worden aangetrokken.
Het is uiterst merkwaardig dat alleen aandeelhouders en belastingbetalers de rekening gepresenteerd hebben gekregen en dat obligatiehouders van financiële instellingen bijna volledig buiten schot zijn gebleven. Nog vreemder is het dat er alweer kwistig rondgestrooid wordt met bonussen, terwijl er nog geen cent
dividend uitgekeerd wordt. Mijns inziens zijn instellingen die geen dividend kunnen betalen niet gezond.
De risico’s zijn nog niet van de balansen van financiële instellingen verdwenen, hoe graag zij ons ook anders willen laten geloven. Zo zal er nog fors moeten worden afgeschreven op bedrijfsleningen, particuliere kredieten en onroerend goed.
Gecombineerd met het langzaam aan dichtdraaien van de geldkraan door de ECB en de Fed zou het me niet verbazen als financiële instellingen met nieuwe aandelenemissies komen om aan de eis van meer eigen vermogen te kunnen voldoen.
Grosso modo kan ik nog steeds geen legitieme argumenten bedenken waarom ik voor mijn klanten in aandelen van financiële instellingen zou moeten beleggen, uitzonderingen daargelaten. De meer speculatief ingestelde belegger kan natuurlijk altijd een gokje wagen, al moet hij er ook van doordrongen zijn dat dat precies is wat hij doet; gokken.
In plaats van va-banque te spelen beleg ik daarom liever in aandelen van ondernemingen met een betere verhouding tussen risico en
rendement.
Op allerhande lijstjes van aandelen waarin belegd zou moeten worden, prijken altijd weer aandelen van banken en verzekeraars.
2 september
Alle koersen RealTime
