Project Homerus, de ontkenningsfase nog niet voorbij

WOENSDAG 22 SEPTEMBER 2010, 11:03 uur | 88 keer gelezen

Zeer sceptisch was Kirsten Verdel toen haar werd gevraagd een gesprek aan te gaan met Dirk Scheringa. Die scepsis verdween niet tijdens het gesprek en ook niet toen ze in de rollercoaster terecht kwam die het faillissement van DSB Bank uiteindelijk bleek in te luiden. In Project Homerus, een ‘ooggetuigenverslag’ van die tijd, is van die scepsis niets meer over.

Recensie door Joost van Kuppeveld

AMSTERDAM (Belegger.nl) - Zeer sceptisch was Kirsten Verdel toen haar werd gevraagd een gesprek aan te gaan met Dirk Scheringa. Die scepsis verdween niet tijdens het gesprek en ook niet toen ze in de rollercoaster terecht kwam die het faillissement van DSB Bank uiteindelijk bleek in te luiden. In Project Homerus, een ‘ooggetuigenverslag’ van die tijd, is van die scepsis niets meer over.

Het boek beschrijft hoe de directie van DSB die weken beleefd heeft. Het waren harde tijden voor Scheringa en de zijnen. Ongeloof, onbegrip en woede voeren in het boek de boventoon. ‘We zijn niet failliet gegaan, we zijn gewoon kapot gemaakt’, zei Scheringa over het faillissement tegen de pers. Die houding is de teneur van het boek.

De meeste lezers zullen met dezelfde scepsis als Verdel aan het boek beginnen. Verdel beschrijft in het begin hoe ze bij DSB betrokken raakt en haar achterdocht zal de lezer herkennen. Maar waar bij Verdel het wantrouwen al snel verdwijnt en plaats maakt voor betrokkenheid, begint bij deze lezer de ergernis te groeien.

Er zullen in de zaak best fouten zijn gemaakt door de toezichthouders, het ministerie van Financiën en ook door de commissie-Scheltema. Het moet ook niet uitgesloten worden dat DSB een beetje geholpen is door deze en gene richting bankroet. Tot zover het voordeel van de twijfel voor Verdel.

Maar dan het boek. Waar aanvankelijk de schrijfstijl je meteen mee het verhaal intrekt, leidt diezelfde schrijfstijl later tot groeiende weerzin. Er staat ongelooflijk veel overbodige informatie in het boek, waarschijnlijk om de dramatiek te vergroten. Misschien leuk voor de betrokkenen zelf, maar de lezer heeft er niets aan.

Een andere bron van ergernis is het totale gebrek aan relativeringsvermogen van de DSB’ers. Nergens wordt verantwoordelijkheid voor genomen. Hoofdpersonen Scheringa en Van Goor doen geen vlieg kwaad, zo lijkt het. Als de omstandigheden niet zo treurig waren, zou je bijna denken dat je het jubileumboek van een MKB-bedrijf zit te lezen. Er staat nog net niet: ‘meneer Dirk’ en ‘meneer Hans’.

Halverwege het boek gelooft de lezer het wel. Alles is ‘krankzinnig’ en ‘verdraaid’ en Scheringa krijgt ‘een daverend applaus’. De directie is ‘de strijdlust kwijt’, ‘verslagen’ en ‘vol ongeloof’. Het laatste interview bij Pauw en Witteman is de ‘apotheose’. Zijn het grote woorden of is het een verslag voor kinderen?

Anyway. Verdel heeft een eenzijdig verslag geschreven over hoe zij de laatste weken van DSB ervaren heeft. Dat had ze aangekondigd en dat is gelukt. Buitenstaanders en geïnteresseerden kunnen er maar beter niet aan beginnen. Het boek levert geen nieuwe informatie en inzichten op. Dat Dirk Scheringa het heeft ervaren als beschreven wisten we al uit de media. De ongekend harde toon die Verdel uitslaat richting overheidsfunctionarissen zonder enige bewijsvoering is misschien onderdeel van de tijdsgeest, net als de onbewezen insinuatie dat de telefoons zouden worden afgeluisterd.

‘De onderste steen moet boven’, zei Scheringa tijdens de boekpresentatie. Hij vroeg zelfs om een parlementaire enquête. Misschien is dat een goed idee. Dit boek is dat zeker niet.

Project Homerus – Het miljardenspel met DSB

Auteur: Kirsten Verdel

Uitgeverij De Wijsheid

368 pagina’s

Prijs: 22,50 euro

ISBN: 978-90-815575-1-1

Reactie plaatsen

Reacties4

Wat een flauwekul. Het boek stond vol met feiten die ik nog niet wist, is meeslepend geschreven en vormde voor mij juist aanleiding om nu te stellen dat er zeker meer onderzoek moet komen. Er wordt volop uit brieven geciteerd en uit gesprekken, bewijsmateriaal genoeg, ook de kritiek op het rapport van Scheltema, kritiek die met feiten onderbouwd is. Waardeloze recensie dit dus van beursduivel.

Matige resensie. We weten dat Dirk niet de braafste was, maar o.a Aegon en ING deden niet anders dan Dirk, maar die komen er uiteraard mee weg. Dirk snoepte veel klanten weg bij de grote jongens, dus dan roep je de hulp in van de grote jongens zoals Bos en Wellink want de mooie baantje mogen niet in de verdrukking komen (Zalm). Met spoed een onafhankelijke enquete en dan preventief ruimen bij de grote jongens.

Als een van de vele gedupeerden van DS en HvG weten wij als geen ander wat er gebeurd is.
DS was geen brave jongen..hij was gewoon een crimineel.
De andere banken hadden waarschijnlijk ook zaakjes die op de rand balanceerden..maar DSB spande de kroon.
Persoonlijk heb ik geen cent over voor dit boek..Voelt Dirk zich rot..Is hij belazerd?
Jammer dan..Weet hij hoe het voelt!
Lees eens wat er is gebeurd met gedupeerden..en nou zit hij te janken??
Narcistische krokodillentranen!
Groet Mattie

hallo geachte meneer.wij zijn in turkeji groejende een bedrijf.wij zijn financial invesment consultýng co. als interesse dan neem contact met ons. dank u well .fijne werk dag

Reageren