Obligaties stelden de afgelopen jaren teleur. Bij sommige beleggers brokkelt het vertrouwen in fiatvaluta af, terwijl de vlucht naar goud en bitcoin toeneemt. Toch reiken de mogelijkheden om aandelenrisico te diversifiëren veel verder dan alleen deze twee, al is niet alles voor iedereen geschikt.
Het gemiddeld jaarlijks rendement over opeenvolgende tienjaarsperioden op wereldwijde obligaties van beleggingskwaliteit, afgedekt in euro’s, (zoals gemeten door de Bloomberg Global Aggregate EUR-Hedged index), is de afgelopen jaren gestaag gedaald.
De onderstaande grafiek laat zien dat beleggers die tussen september 2012 en juli 2015 instapten, in de daaropvolgende tien jaar gemiddeld minder dan 1% rendement per jaar behaalden en dat is nog voor inflatie:
Het absolute rendement is uiteraard niet de enige reden waarom beleggers obligaties aanhouden, maar zoals we in 2022 duidelijk zagen, bieden obligaties niet altijd en overal bescherming tegen zware verliezen in aandelen.
Dit doet menig belegger twijfelen aan de traditionele allocatieportefeuille. Hoewel ik geloof dat deze mix een solide vertrekpunt is en 2022 vooral een uitzonderlijk jaar was, kunnen er zeker meer ingrediënten aan de multi-asset cocktail worden toegevoegd om de portefeuille robuuster te maken.
Global macro
Ik sprak eerder al over trend following en private markets, maar ook global macro kan een rol spelen naast traditionele activa.
Macrostrategieën zijn de terreinwagens van de beleggingswereld: ze zouden geschikt moeten zijn voor elke marktomgeving. Ze worden vaak ingezet als aanvulling op een traditionele portefeuille en bieden een opportunistische manier om het risicoprofiel aan te passen, te diversifiëren of zelfs uit te breiden.
Macrobeheerders nemen doorgaans long- en shortposities in aandelen, obligaties, valuta, en grondstoffen, zonder geografische of sector beperkingen, maar met strikt risicomanagement. Deze aanpak biedt hen de mogelijkheid om alpha te genereren, los van de richting van de aandelen- en vastrentende markten, wat de correlatie met traditionele allocatieportefeuilles verlaagt.
Daarnaast laten macrofondsen – en voor veel beleggers is dit misschien nog belangrijker – doorgaans beperktere verliezen, en soms zelfs winst zien tijdens perioden van verhoogde onzekerheid en volatiliteit op de aandelenmarkt.
Heterogene groep
Echter, het is niet eenvoudig de juiste macrostrategieën te vinden en effectief toe te passen in de portefeuille. De toegenomen marktvolatiliteit biedt dan wel meer kansen voor de macrotraders, beheerders moeten nog steeds aan de juiste kant van de markt zitten, anders lopen ze het risico dat ze verrast worden.
Hun grotendeels ongebonden mandaat maakt dat het per definitie een relatief heterogene groep is waar het ‘gemiddelde fonds’ dus eigenlijk niet bestaat. Hoewel al deze strategieën grotendeels dezelfde doelen nastreven, kunnen de wegen die ze bewandelen sterk van elkaar verschillen.
Het vermogen om risico’s te beheersen in uiteenlopende macro-economische regimes én om van inzicht te veranderen wanneer de feiten wijzigen, onderscheidt een beheerder in een arena vol intelligente mensen met een overtuigend verhaal. Daarnaast varieert de kostenstructuur, waarbij naast beheervergoedingen vaak ook prestatievergoedingen worden gehanteerd.
Twee fondsen
Diepgaand onderzoek is essentieel, niet alleen naar de manager maar ook bij het samenstellen van de portefeuille. Zo zal een kleine allocatie naar een fonds met lage volatiliteit zelden het verschil maken.
BlackRock Tactical Opportunities (IE00BK4PZV64) en JPM Global Macro Opportunities (LU0095623541) zijn beschikbaar voor Nederlandse beleggers en krijgen van Morningstar-analisten respectievelijk Bronze en Neutral-ratings.
Bij BlackRock wordt een discretionaire thematische portefeuille gecombineerd met een systematische, regelgedreven aanpak. Asset-allocatieveteraan Phil Green leidt het team en streeft op lange termijn naar een rendement van circa 4% boven cash, met een lage bèta (onder 0,3) ten opzichte van aandelen- en obligatiemarkten en een volatiliteitsdoelstelling tussen 6 en 8%.
Het beleggingsproces van JPMorgan is eveneens macro- en themagedreven. Hoofdbeheerder Shrenick Shah mikt op een rendement van 5-7% boven cash, bij een maximale volatiliteit van 10%. Recente thema’s binnen de portefeuille zijn onder meer technologische adoptie, stijgende consumentenvraag in opkomende markten en klimaatverandering.
Conclusie
Alternatieve fondsen zijn vaak bedoeld om een portefeuille te dienen, zoals het bieden van bescherming of risicospreiding. Dergelijk succes is mogelijk mits de fondsselectie doordacht is en de portefeuille zorgvuldig is samengesteld.
Echter, beleggers die hun totale vermogen willen maximaliseren, zijn mogelijk beter af met traditionele activaklassen (vooral aandelen dan) en een buy-and-hold-benadering, mits ze daaraan kunnen vasthouden.
Lees ook: Private markten voor de massa
Thomas De Fauw is analist multi-asset fondsen bij Morningstar Benelux.